“Het is opmerkelijk hoe innig de band is tussen de geschiedenis van de appel en de geschiedenis van de mensheid.”

Henry David Thoreau

Natuurlijk is het verhaal over Eva en de appel het allerbekendste. Tegelijkertijd is de appel ook de vrucht die Europese kinderen mee krijgen naar school. Appeltaart, of die nu van ‘mom’ is in de Verenigde Staten of ‘grootmoeder’ in Europa, is het favoriete gebak van ontzettend veel mensen. Er is in Nederland nauwelijks een café te vinden  zonder appeltaart. Niet altijd even lekker, maar het is er wel! De appel is inderdaad diep doorgedrongen in onze Europese cultuur. Niet de hele mensheid heeft iets met appels. Dat is een vergissing van Thoreau en toont ook de beperkte blik op de mensheid die in het negentiende eeuwse Amerika gemeengoed was. Mensen in Afrika of Zuid Amerika hebben niet zo veel met appels. Gezien de innige band tussen appels en de Europees/christelijke geschiedenis is het omhakken van een appelboom in feite een culturele misdaad.

“Hoop is niet hetzelfde als het plezier dat dingen goed gaan of de wil om je in te zetten voor iets dat op weg is naar succes. Hoop is in feite de mogelijkheid om je ergens voor in te zetten omdat het goed is.”

Vaclav Havel, Tsjechisch dissident en President

De Tsjechische intellectueel, schrijver, dissident, politicus en President Havel is eigenlijk van alle markten thuis. Zijn gedachtes, analyses en daden in de recente Europese geschiedenis zouden verplicht leesvoer moeten zijn voor elke beginnende politicus. Zijn gevoel voor ethiek, verhoudingen en integriteit is onovertroffen. Het verschil tussen Havel en Berlusconi zegt alles over de manier waarop Europa bestuurd moet en kan worden. Niet op basis van eigenbelang, lust en wellust maar met het oog op hoop. Hoop voor het potentieel van elke mens, van elk kind en met oog voor balans tussen mensen en tussen mens en natuur. Havel is niets minder dan een icoon voor hoe modern Europa zou moeten zijn. Vol inzet, vol hoop omdat het goed is.