Het goede leven
woensdag 10 oktober 10:05
Het vorige week gewonnen televisiedebat doet de Amerikaanse Republikeinse presidentskandidaat Mitt Romney klaarblijkelijk zweven op vleugels van zelfvertrouwen. Hij durft zijn rivaal, president Obama, nu ook aan te vallen op diens buitenlandse politiek, toch niet bepaald een beleidsterrein waar de rijke zakenman en ex-gouverneur Romney zich thuis zal voelen.

De opmerkingen van Romney komen niet overtuigend over omdat ze van elke ideologie lijken gespeend. Foto: EPA
Deze week zei Romney dat de opstandelingen in Syrië van wapens moeten worden voorzien. Verder wil hij een hardere lijn tegenover Iran en meer militaire steun voor Israël. Rusland ziet hij als de belangrijkste tegenstander van Amerika. Kortom, Romney wil dat de Verenigde Staten weer de internationale politiek gaan domineren.
Met alle winden mee
Romney probeert met zijn uitspraken over te komen als een wereldleider. Maar zijn opmerkingen komen niet overtuigend over omdat ze van elke ideologie lijken gespeend. Er gaat geen diepe wereldvisie achter schuil of een begin van besef dat de invloed van Amerika op de wereldpolitiek drastisch is afgenomen. Zijn uitspraken lijken vooral ingegeven door het electorale streven Obama af te troeven.
Van een diep-religieus man als de mormoon Romney mag overigens ook een meer ethisch bevlogen politiek worden verwacht. Wat dat betreft staat hij diep in de schaduw bij de vorige Republikeinse president Bush die door zijn geloof werd geïnspireerd tot een ideologisch gedreven buitenlandse politiek dat onder meer leidde tot de wens het Midden-Oosten te democratiseren. Het werd geen onverdeeld succes, zoals we nu weten, maar niemand kan zeggen dat Bush geen uitgesproken en idealistische ideeën had.
Romney’s pragmatische opmerkingen over de buitenlandse politiek bevestigen het beeld dat over hem bestaat. Hij wordt gezien als een man die met alle winden meewaait. Zo zette hij als gouverneur de zorghervorming door, maar nu doet hij mee in het koor van Republikeinen die Obamacare willen afschaffen. Bij milieubescherming en abortus toonde hij zich net zo flexibel.
Nieuwe realiteit
Dat Romney nu Obama aanvalt op zijn buitenlandse beleid, lijkt niet zo verstandig. Vriend en vijand zijn het erover eens dat de Democratische president in de afgelopen vier jaar een succesvolle internationale politiek heeft gevoerd. Hij heeft de oorlog in Irak beëindigd, de troepen worden uit Afghanistan teruggehaald en Obama heeft terroristenleider Osama bin Laden laten elimineren.
Verder heeft Obama de rol van de voormalige supermacht Amerika in evenwicht gebracht met de afgenomen invloed. De voorsprong van de VS op andere opkomende landen is dusdanig geslonken dat het land de wereld niet meer zijn wil kan opleggen. Obama heeft zich goed aan die nieuwe realiteit aangepast.
Romney is geen visionair of een idealist. Hij heeft zichzelf ideologisch geen profiel gegeven en valt uit gebrek aan ideeën terug op gedachtegoed uit de vorige eeuw, toen Amerika nog het machtigste land was.
Beter dan op de buitenlandse politiek kan Romney zich concentreren op de economie. Hij mag dan weinig sociaal voelend zijn - hij zette 47 procent van de Amerikanen weg als klaplopers die geen inkomstenbelasting betalen - maar gezien zijn staat van dienst als zakenman moet hij in staat worden geacht nieuwe banen te scheppen. En als de VS ergens op zitten te wachten, dan zijn het wel nieuwe banen.