Behalve plezierigheid is snelheid een karakteristiek van de activiteiten van het duo Rutte-Samsom. Foto: ANP

De chemie tussen Rutte-Samsom doet ook denken aan de sfeer rondom nóg een kabinet eerder: Balkenende-IV, met Balkenende, Bos en Rouvoet, in Beetsterzwaag. Ook daar de joviale vriendschappelijkheid, met ‘getuigenissen‘ over elkaars goede wil.

De plezierigheid rondom de informatie door Rutte-Samsom  zegt, kortom, niets over het verloop van de kabinetsperiode die er aan lijkt te komen. Niets is zo veranderlijk als de politiek; persoonlijke verhoudingen berusten op politieke overwegingen: we hebben elkaar nodig.

Snelheid

Behalve plezierigheid is snelheid een karakteristiek van de activiteiten van het duo. In korte tijd is een deelakkoord tot stand gekomen waarin de begroting voor het jaar 2013 binnen de perken van de Europese afspraken wordt gehouden.

Het is boeiend om te zien hoe onder druk politieke afspraken vloeibaar worden. De VVD die zo zelfbewust het Kunduz-akkoord mede vorm gaf, wijkt in het deelakkoord met de PvdA op onderdelen aanzienlijk af van de gemaakte afspraken. En tegelijkertijd gunt de VVD het aan Samsom om die veranderingen te karakteriseren als ‘noodzakelijke correcties’ op dat akkoord.

Daarmee corrigeert Samsom alsnog het negatieve beeld over de PvdA die nadrukkelijk niet wilde meedoen aan het Kunduz-akkoord.

Groene pretenties

Voor andere Kunduz-partijen is het voorlopig akkoord wel even slikken. Met name GroenLinks heeft moeite met de gang van zaken. Politiek leider Jolande Sap ging prat op de GroenLinks-succesjes van het Kunduz-akkoord, bijvoorbeeld ten aanzien van zonnepanelen en woningisolatie. De partij is teleurgesteld over het gemak waarmee de PvdA haar groene pretenties verlaat in haar samenwerking met de VVD.

Het is echter veel te vroeg om een oordeel te kunnen hebben over het groene gehalte van het komende akkoord. De afspraken over groen die tot nu toe zijn ingetrokken, zijn kleinigheden in vergelijking met bijvoorbeeld energiebeleid. Daar is de grote milieuwinst te pakken en daar heeft de PvdA veel te verdedigen.

In dit verband is het wellicht veelzeggend dat de heffing op kolenstroom in het Kunduz-akkoord is gehandhaafd in het voorlopige akkoord. Als dat zo blijft, betekent dat een omvangrijke bijdrage aan het stopzetten van de ontgroening zoals die de afgelopen jaren plaatsvond.

Levensvoorwaarde

Het is niet ondenkbaar dat de VVD, met de PvdA, inziet dat economische groei duurzame groei moet zijn. Grote internationale bedrijven zoals DSM, hebben het beleid al lang omgegooid naar duurzaamheid. Ze realiseren zich dat duurzaamheid levensvoorwaarde is voor hun bedrijf.

Deze bedrijven lopen ver voor op het regeringsbeleid van de afgelopen jaren - dat heeft Nederland onderaan de Europese lijst van duurzaam produceren/energieverbruik doen belanden. In zekere zin is het wrang als de VVD de duurzaamheid oppakt: niks geen zweverige ideologie of scheppingsopdracht, maar duurzaam vanuit harde zakelijkheid.