Het bezit van een dergelijke auto betekent geen gekoesterd hobby-object meer, maar goedkoop rijden. Foto: Frans Andringa

Sinds 1995 geldt in Nederland de regeling dat auto’s ouder dan 25 jaar vrijgesteld zijn van motorrijtuigenbelasting (mrb). Het was een aardige geste naar hobbyisten met een oldtimer. Omdat het onderhoud veel kost en het om een kleine groep ging, was de vrijstelling van de mrb een poging om dit rijdend erfgoed te bewaren.

De laatste jaren is er echter een probleem ontstaan. Het aantal oldtimers is behoorlijk toegenomen en er wordt meer mee gereden. Wat is het geval? Auto’s die tegenwoordig 25 jaar zijn, zijn niet meer de roest- en onderhoudsgevoelige auto’s van vroeger. Wagens uit de jaren tachtig zijn technisch veel sterker en de roest slaat er minder toe.

Goedkoop rijden

Het bezit van een dergelijke auto betekent geen gekoesterd hobby-object meer, maar goedkoop rijden. Het leidt er zelfs toe dat de import van 25 jaar oude auto’s uit Duitsland groeit. Want in dat land zijn ze die oude auto’s liever kwijt dan rijk.

Dergelijke auto’s zijn namelijk vervuilend door het ontbreken van driewegkatalysatoren. TNO rekent voor dat een diesel van 25 jaar oud 80 procent meer fijnstof uitstoot dan nieuwe diesels. Bij benzine en lpg ligt dit tussen de 40 tot 100 procent. Hoewel het aantal auto’s ouder dan 25 jaar slechts 1 procent van het Nederlandse wagenpark beslaat, zorgen ze wel voor 10 procent van de totale uitstoot.

Zo kan dat niet langer. Oldtimers vormen een te grote belasting van het leefmilieu. Zeker in de grote steden, waar de meeste van deze auto’s rijden. De overheid erkent het probleem. De maatregel is sinds dit jaar beperkt en gaat nu stapsgewijs naar dertig jaar.

Milieuzones

Staatssecretaris Atsma (Milieu) wil meer doen en heeft het Planbureau voor de Leefomgeving om advies gevraagd. Het probleem is dat een importverbod op oude auto’s of zorgen dat de belastingmeevaller alleen geldt voor origineel Nederlandse auto’s, niet mag vanwege Europese regels voor het vrij verkeer van goederen.

Het PBL stelt daarom voor milieuzones in steden in te stellen. Oude auto’s tot bouwjaar 1989 zouden dan niet in de bebouwde kom van grote steden mogen komen.

Het is een paardenmiddel en het PBL beseft zelf ook dat er bezwaren aan kleven. Zo wordt er niets gedaan aan de uitstoot in kleinere steden en platteland en moeten de steden er ook zelf nog mee instemmen.

Alibi

Toch moet er wel iets gebeuren. Van een voordeeltje voor een paar liefhebbers is de regeling geworden tot een alibi om oude walmende diesels te importeren. Het negatieve effect hiervan is te groot om de vrijstelling ongewijzigd te laten. Milieuzones zijn een goed idee, maar het is niet genoeg.

De overheid moet ervoor zorgen dat oldtimers alleen nog interessant is voor liefhebbers die hun auto koesteren. Mensen die goedkoop willen rijden, moeten naar een nieuwe zuinige auto geloodst worden. De stapsgewijze verhoging naar dertig jaar is niet voldoende, het ministerie zal naar rigoureuzer maatregelen moeten zoeken, zoals een nog hogere bouwjaargrens of een beperking van het aantal te rijden kilometers per jaar voor oldtimers.