Een kiezer brengt zijn stem uit bij de Provinciale Statenverkiezingen. Maar wat wordt ermee gedaan? Foto ANP Jacob van Essen  

We hebben nu de sportzomer, wat ook erg is, maar daar hoef je niets mee als je niet wilt. Met politiek moet je wél iets. Als je tenminste een oppassende burger wilt zijn. 

De illusie dat het ertoe doet, dat ik één keer in de vier jaar iets mag zeggen over welke richting de politiek op moet, wil ik graag in stand houden. Voorlopig.

Haverklap

Omdat ik om de haverklap via internet word gepeild wat ik van iets vind -een krant, een product, een maatregel van de gemeente -vind ik het steeds vreemder dat de landelijke politiek niet ook de mogelijkheid creëert om mij als kiezer over onderwerpen te laten stemmen.

De nationale politie. Streng straffen, of juist niet? De terugkeer van de ambachtsschool. Terugkeer van de dienstplicht: voor of tegen? Vind ik dat er meer aan natuur moet worden uitgegeven, of niet, en zo ja, hoe dan?

Ben ik voor de langstudeerdersboete voor studenten? Is het een goed idee om meer buitenlandse studenten aan te trekken? Moet het volgen van een tweede studie worden gestimuleerd of tegen gegaan? Hoe sta ik tegenover het Finse systeem om van onderwijzers te eisen dat zij een universitaire studie achter de rug hebben?

Wietpas

Wil ik nog meer asfalt? Moeten pedofielen gedwongen worden te verhuizen? Moet de wietpas blijven? Hebben slachtoffers genoeg mogelijkheden om in de rechtszaal hun verhaal te doen? Zou lekenrechtspraak een goed idee zijn?

Ik zou met liefde en aandacht drie uur besteden aan het invullen van een vragenlijst waarop ik als kiezer werkelijk kan zeggen wat ik zou willen. In plaats van een keer in de vier jaar te mogen stemmen op een partij die zelfs niet in de buurt komt van mijn politieke opvattingen.

Ik wil echt graag kiezen, maar dan wel op een moderne manier. Die ertoe doet. Die er meer toe doet dan nu.

Tamarah Benima is rabbijn van Noord-Nederland