Christenen houden kruisen vast en branden kaarsjes tijdens een dienst eerder dit jaar waarbij gebeden werd voor een vreedzaam 2012. Foto: EPA

Onlangs waren Liaquat Qaiser en zijn vrouw Henny te gast in Friesland. Het zendingsechtpaar werkt sinds 1981 in Pakistan en ze menen dat er op dit moment bijzondere dingen gebeuren in hun land. ,,Nog nooit hebben we gezien dat er zoveel moslims zich tot het christendom bekeren’’, zegt Liaquat. Het echtpaar Qaiser werkt in de miljoenenstad Lahore, de tweede stad van Pakistan. Er wonen meer dan tien miljoen mensen.

Hij is voorganger in de Full Gospel Assemblies of Pakistan. Een kerk die al in 1947 werd gesticht en de eerste pinkstergemeente van het land was.In Pakistan wonen 180 miljoen mensen. 2 procent daarvan is christen. Een nog kleinere groep behoort tot de evangelicale kerken.

De kerk van Qaiser is een landelijk voorbeeld. Vanuit Nederland wordt het zendelingenechtpaar ondersteund. Ze zijn verbonden aan de Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten in ons land. Bij de overstroming in 2010 kwam er 18.000 euro aan giften. Die noodhulp werd niet alleen ingezet voor christenen, maar ook voor de moslim- en hindoebevoiking.

Een ander verhaal

Liaquat Qaiser meent dat er in het Westen op dit moment te eenzijdig over Pakistan wordt bericht. ,,Newsweek noemde Pakistan ‘het gevaarlijkste land op aarde’. Ja, er zijn aanslagen en er is geweld, maar er is ook een ander verhaal te vertellen.’’

Een verhaal van kerken die groeien, zoals zijn eigen gemeente. Er is net een kerkgebouw in gebruik genomen voor 1700 mensen. ,,We merken dat het te klein is. We willen wel graag opnieuw uitbreiden, maar vóór ons zit een openbare weg, de achterburen is de moskee en naast ons staan woonhuizen. Die zijn van gemeenteleden.’’

Die vragen een aardige geldsom om die grond over te mogen nemen. Qaiser doet nu wat hem het beste lijkt: ,,Wachten op wat God wil dat we doen.’’

Niet openbaar

De kerk is gelegen in een wijk waar veel christenen wonen. De mensen die zich aansluiten bij de kerk zijn, volgens hem, meestal alleen ‘op papier’ christen. ,,Dat betekent dat ze in naam wel christen zijn maar eigenlijk niet veel afweten van het geloof en zeker niet als christen leven. Er zijn wel moslims die tot de Heer komen maar die maken dat niet openbaar vanwege veiligheidsredenen.’’

De kerk in Lahore is een die de zendingsopdracht uit het Matteüs-evangelie als uitgangspunt heeft, Qaiser vertelt een verhaal over de tegenstand die hij uit tamelijk onverwachte hoek kreeg om te evangeliseren: van christenen.

Dat gebeurde in aanloop naar een campagne in een wijk waar de meerderheid christen is, maar, ook in wijken waar moslims wonen. De christenen waren niet blij met de openlijke manier van evangelisatie, gericht op bekering van moslims, maar die ook christenen wegtrekt uit andere kerken.

,,Ze stapten naar de rechter en zeiden: deze campagnes willen we niet.’’ De rechter ging er in mee, maar toen gebeurde het onverwachte. ,,We waren als kerk bereid veel risico’s te nemen. Zelfs om ons te laten arresteren en de gevangenis in te gaan.’’

,,Zo - met die gedachte - ben ik die ochtend ook vertrokken, maar toen we in de wijk kwamen, zeiden nota bene de moslims: wij willen wél dat jullie komen en als de politie komt, dan gaan wij wel met hen praten. Zij namen ons in bescherming!’’ Het geeft iets van de spanning aan die er is tussen de verschillende religieuze bevolkingsgroepen.

Bible College

Het heeft er ook alles mee te maken dat de pinksterkerk in Lahore opvallend is en opvallende dingen doet. Ze hebben een eigen Bible College gesticht om  voorgangers en zendelingen te trainen. Hiervan is Liaquat Qaiser de directeur.

Het gaat zeer goed met de opleiding: zodra een lichting klaar is, staat de volgende al weer klaar. En de afgestudeerde studenten van het Bible College trekken zelfs naar de meest onherbergzame gebieden in Pakistan.

,,Een van onze zendelingen voelde dat hij naar een dorpje in de bergen moest gaan. Het was daar zeer moslimgezind, bijna te gevaarlijk voor christenen om te wonen. Maar hij besloot dat hij taalles moest gaan geven omdat bijna iedereen er analfabeet was.’’

De lessen begon hij met gebed en het zingen van een lied. Het werd allemaal toegestaan, ook omdat de autoriteiten zagen dat het onderwijs zijn vruchten afwierp. ,,Nog nooit was er een kind in dat dorp naar een middelbare school gegaan.’’ Door het werk ontstond er een vitale christelijke kerk in het dorp die nu inmiddels zelf ook zendelingen uitzendt.

Vrijheid

De geboren Pakistaan - die getrouwd is met een Nederlandse - is een veelgevraagd spreker in de nu ongeveer tweehonderd gemeenten van de Full Gospel Assemblies of Pakistan. Als Qaiser naar het Westen kijkt meent hij dat veel christenen en kerken het geloof onder de korenmaat hebben gezet. ,,Jullie hebben alle vrijheid, zijn rijker, hebben meer tijd, er is zóveel gelegenheid om van God te getuigen, maar gebeurt dat wel voldoende?’’.

De zendeling verwijst naar een recente ervaring in Duitsland waar hij zag dat moslims op straat gratis Korans uitdeelden. Salafisten wilden in totaal 25 miljoen keer hun heilige boek verspreiden, wat overigens wel tot protesten leidde van bijvoorbeeld de CDU/CSU.

Waarom gebruiken christenen niet meer hun rechten in het christelijke westen, zo is zijn boodschap. Dat hoeft niet door (perse) de straat op te gaan. ,,Laat zien dat je christen ben op de plek waar jij gesteld bent: in je gezin, je werk, je vriendenkring, je buurt.’’

Verslaving

In het land dat internationaal bekend staat om zijn rol in de internationale drugshandel, verkondigt Qaiser dat mensen beter kunnen kiezen voor een andere verslaving: ‘Addicted to Jesus’. ,,Ik bedoel daarmee te zeggen dat mensen aan je moeten kunnen horen, zien en merken dat je een volgeling van Jezus Christus bent.’’

Hij is er van overtuigd dat een zelfde verslaving in Nederland goed is voor de kerken en in geheel Europa. ,,Jezus zei: Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde. Dat betekent dat we vanuit die kracht en de belofte de wereld in mogen gaan.’’

Zie ook: Christus in Pakistan