Sinds vorig jaar president Hosni Mubarak werd verdreven na massale betogingen tijdens de Arabische lente is er weinig veranderd. Foto: EPA

Het land heeft ook nog geen grondwet, terwijl de onrust en het geweld toenemen. Ondertussen verliest de Moslimbroederschap, naast het leger de andere grote speler in Egypte, steeds meer vertrouwen van de burgers.

Confrontatie

Afgelopen weekend kwam het tot een confrontatie tussen het leger en de conservatieve Moslimbroederschap. Beide partijen claimen de presidentsverkiezingen te hebben gewonnen. En ook al zal Mohammed Mursi van de Moslimbroeders na telling van alle stemmen als winnaar uit de bus komen en niet Ahmed Shafiq, de kandidaat van de militairen, dan nog heeft het leger de touwtjes in handen.

De militaire top heeft namelijk laten weten dat er geen nieuwe parlementsverkiezingen kunnen komen zolang er nog geen definitieve grondwet is. Hierdoor houden de strijdkrachten de macht in handen en heeft de nieuwe president geen werkelijke macht over het leger.

In feite is er sinds vorig jaar president Hosni Mubarak werd verdreven na massale betogingen tijdens de Arabische lente weinig veranderd. Het leger is nog altijd aan de macht. Het enige verschil is dat de Moslimbroeders nu ook meedoen, maar dat kan niet veel Egyptenaren gerust stellen. In de eerste ronde van de verkiezingen kregen Mursi en Shafiq allebei een kwart van de stemmen, geen overtuigend aantal.

Gevangen

Veel Egyptenaren voelen zich gevangen tussen het radicalisme van de conservatieve Moslim Broederschap en het contrarevolutionaire, seculiere regime uit de tijd van Mubarak. Zij gaven niet hun stem aan gematigde kandidaten uit vrees dat het leger of de strijdkrachten daarvan zouden profiteren.

De Moslimbroeders zien hun populariteit verdampen. Vorig jaar kregen ze bij de parlementsverkiezingen 70 procent van de stemmen. Nu haalt hun presidentskandidaat in de eerste ronde slechts 25 procent. Bij de verkiezingen blijft de helft van de kiezers thuis.

Het optreden van de Moslim Broederschap in het door haar gedomineerde parlement is tot nu toe teleurstellend. De beloofde economische vooruitgang blijft uit. Hun belofte om geen presidentskandidaat te leveren hebben ze verbroken.

Een sterke arm

Veel minderheden, zoals de christelijke kopten, stemmen op de kandidaat van het leger omdat alleen een sterke arm bescherming kan bieden. Daarnaast stemmen veel gematigde moslims op Shafiq omdat ze de ondemocratische overheersing van de radicale moslims vrezen.

In feite wil een meerderheid van de Egyptenaren niet geregeerd worden door een partij die verbonden is aan het corrupte en gehate regime van Mubarak, maar ook niet door de intolerante Moslimbroeders. Egypte heeft met de Arabische Lente even mogen proeven aan de democratie. Maar nu dreigt òf het oude regime weer terug te komen òf het land zakt af naar het fundamentalisme.

Net zoals in andere Arabische landen blijkt hoe moeilijk het is democratie in te voeren. In Libië hebben milities het voor het zeggen, in Tunesië zijn de salafisten in opkomst, in Libanon staan religieuze groepen elkaar naar het leven om nog maar van Syrië te zwijgen. Nu heeft de Arabische Lente ook in Egypte haar bloesem verloren.