Sytze Faber
zaterdag 16 juni 10:16
Wat was wegkijk-premier Rutte de afgelopen week weer op dreef! Het belasten van de vergoeding voor het woon-werkverkeer, de zogenaamde forensentaks, schoot hij opeens af.
Wegkijken is de tweede natuur van premier Mark Rutte. Foto ANP
Hij suggereerde dat die hem door de strot was geduwd door ChristenUnie, D66 en Groenlinks tijdens de onderhandelingen over het Lenteakkoord. Daar zal hij na de verkiezingen van 12 september korte metten mee maken.
Wat zijn de feiten? De kraamkamer van de forensentaks stond in het Catshuis. Rutte vond het zelf een aantrekkelijk idee om op deze manier anderhalf miljard binnen te harken. Toen er veel protesten kwamen, was zijn naam Haas.
Honderd miljard
Europa stelde maar liefst honderd miljard beschikbaar om Spaanse banken niet te laten verzuipen. Rutte verkondigde onbekommerd dat er niets aan de hand was. Het immense bedrag zou keurig worden terugbetaald. Niemand in Europa het hem na. Men weet wel beter.
Al die noodhulp dreigt in een bodemloze put te verdwijnen. Omdat Europa ook op bankgebied een eilandenrijk is. Europa blijft noodgedwongen geld schuiven, maar kan geen effectief toezicht uitoefenen. Daarom moet er, zoals iedereen weet die verder kijkt dan de neus lang is, een Europese bankenunie komen. Rutte noemde dat meteen waanzin. Omdat hij de hete adem van Wilders in de nek voelt.
Als de feiten Rutte slecht uitkomen, kijkt hij in een reflex de andere kant uit. Dat wegkijken is zijn tweede natuur. Zelfs als het gaat om voetbal. De onthutsende nederlaag tegen Denemarken noemde hij ,,een klein aanloopprobleempje”. Het Nederlands elftal was van wereldklasse. Dat zou wel blijken tegen Duitsland. Hij voorspelde een overwinning met 2-1 of 3-2. Bij het Oranjelegioen ging het erin als een preek in een ouderling, met de feiten had het weinig te maken. Na het debacle tegen de Duitsers is er dan ook niets meer vernomen van de premier.
Verval
Bondscoach Van Marwijk, zo betoogde Foppe de Haan, is blijven hangen in 2010. Toen werd Nederland tweede op het WK. Het verval in zijn team ontging hem volkomen. Zijn dagen als bondscoach lijken nu te zijn geteld. Hoe zal het Rutte vergaan?
Geen vaste overtuigingen Precies veertig jaar geleden, na dertien maanden regeren, viel het kabinet-Biesheuvel (1971-1972). Het luidde de politieke aftocht in van de toen pas 52-jarige Biesheuvel. Een christendemocratische politicus met een moderne presentatie, waar iedereen hoge verwachtingen van had. Ze zijn niet bewaarheid.
Een recent verschenen biografie beschrijft hoe Biesheuvel het zelf uit handen heeft laten vallen. Toen het er op aan kwam bleek hij een onzekere man te zijn zonder vaste overtuigingen. Hij koos voor de gemakkelijkste weg. Ontplooide als premier geen (gedurfde) initiatieven om de problemen de baas te worden.
Rutte regeerde als minister-president geen dertien maar zestien maanden en hij was geen 52 maar 45 jaar toen zijn kabinet ten val kwam. Zijn dat misschien de enige verschillen met Biesheuvel? Na de formatie weten we het.