Het goede leven > Samenleving > Columns > Ode aan de kleine vrouw
Rick Jansen
Ode aan de kleine vrouw
woensdag 22 februari 11:52
Het was me het maandje wel. Zangeres Whitney Houston gevonden in bad. Prins Johan-Friso gevonden onder de sneeuw. Job Cohen vertrokken als PvdA-leider.

Miljoenen mensen treurden om het overlijden van Whitney Houston. Foto EPA
Allemaal nieuws verpakt in persoonlijk leed. We leven met ze mee. Toch heb ik daar altijd een dubbel gevoel bij.
Dat gevoel werd goed verwoord en uitgebeeld door een foto die op Facebook verscheen met aan de ene kant Whitney met de tekst 1 persoon sterft en 100 miljoen huilen en aan de andere kant een uitgemergeld Afrikaans kind met de tekst 100 miljoen sterven en niemand huilt.
Ons verdriet is opgeklopt door het nieuws dat we zien en horen. Wat erg, denken we op het moment. Een week later is er weer een nieuw verdriet of een nieuwe schok.
Geboorte
Het leven staat ook in Villa Klarendal niet stil. In diezelfde twee weken was er bericht van het sterven van een zieke bezoeker, de geboorte van twee kinderen (een tweeling!) en het overlijden in Suriname van de dochter van een bezoekster die zelf ook tijdens haar langdurig verblijf bij haar moeder vaak bij ons was geweest.
Dit laatste schokte ons het meest. Een jonge vrouw van 41 uit het leven weggerukt.
In de dagen erna ben ik veel bij moeder en stiefvader geweest. Dan komen de verhalen los. De dochter vroeg zich vaak af wat haar leven voor doel had. Al jong ziek, waardoor een normale schoolloopbaan onmogelijk was. En zonder opleiding geen werk.
Puur
Gebrek aan sociale contacten, waardoor ook een huwelijk niet tot de mogelijkheden behoorde. En dus ook niet gehoor kunnen geven aan haar verlangen naar eigen kinderen.
Moeder vertelde dat als haar kleinkinderen bij haar thuis kwamen, ze direct vroegen naar de tante. Ze wilden graag bij haar zijn. Niet voor niets. Kinderen worden aangetrokken tot wat echt en puur is.
Ze bleef hoop houden. Er leek een oplossing voor haar medische probleem gevonden. Moeder had al veel medicijnen ingeslagen. En dan ineens het onverwachte. Ze is er niet meer! Alle hoop weggeslagen.
Twee dagen daarvoor bezochten haar broers haar nog. Ze wilden twee dagen later terugkomen. ,,Kom dan wel eerder op de dag,” zei ze, ,,want later op de dag heb ik een afspraak met God”. Had ze in een droom gehoord. Inderdaad. Het tijdstip van haar overlijden.
Ze is er niet meer. Of toch wel. Ze heeft een date met God. Alle leed en vragen voorbij. Veilig in Jezus’ armen. Het onbeduidende voor mensen is zeer waardevol voor God!
Rick Jansen is kerkplanter in de Arnhemse wijk Klarendal