Er worden geen halve maatregelen voorgesteld, maar er zijn concrete keuzes gemaakt. Foto: ANP

Het credo van deze onderhandelingen was ‘geen water bij de wijn, maar geven en nemen’. Men heeft zich zeker aan dit credo gehouden; er worden geen halve maatregelen voorgesteld, maar er zijn concrete keuzes gemaakt. Ik hoop van harte dat deze doortastendheid het recept is waarmee dit kabinet de beoogde vier jaar wél kan uitzitten.

Nu voor de coalitiepartijen-in-wording de meest pijnlijke keuzes zijn gemaakt, circuleren de namen van de beoogde bewindspersonen door het Binnenhof. Op basis van kennis, kunde, loyaliteit en integriteit worden deze bewindspersonen gepolst en gevraagd. Dit herinnert mij aan toen ik vorige week de krant opensloeg. Toen werd de zoveelste politicus in één zin genoemd in combinatie met de woorden ‘schending van de ambtseed’ en ‘corruptie’. 

Moreel

Een dergelijke beschuldiging is geen noviteit binnen de Nederlandse uitvoerende macht, maar het heeft me opnieuw aan het denken gezet. Politici hebben namelijk veelal hun mond vol van ‘het beste uit jezelf halen’ en ‘kansen grijpen’.

Velen doen dat gelukkig ook op een correcte manier, maar waarom heeft een selectief clubje voor zichzelf besloten dat het moreel en wettelijk juiste niet op hen van toepassing is? En belangrijker nog: is dit alles of zit er nog meer in de koker?

Van de kiezer wordt verwacht dat hij vierjaarlijks -of vaker- in het stemhokje verschijnt om een stem uit te brengen op mogelijk corrupte politici of politici die eigen kansen belangrijker vinden dan de kansen van de burger.

Ik kan me voorstellen dat de bereidheid om te stemmen bij menigeen zo tot het nulpunt daalt. Dit is een onwenselijke zaak, want hiermee komt de legitimiteit van de volksvertegenwoordiging in het geding. Gelukkig is de screening op landelijk niveau beter geregeld. Toch?