Met Mark op de foto in Breda. Rutte is een politieke kameleon. Foto ANP Phil Nijhuis

Voor de vijfde keer in tien jaar Kamerverkiezingen. Om de vier jaar verkiezingen voor gemeenteraden en voor Provinciale Staten. Ook die staan vandaag de dag helemaal in het teken van de Haagse politiek. Geannexeerd door de landelijke partijen.

Vorig jaar zei premier Rutte dat de Statenverkiezingen een referendum waren over zijn kabinet. Daarmee viel het laatste vijgenblad. Zelfs als de verkiezingen voor het Europees Parlement niet worden meegeteld, is er tegenwoordig gemiddeld elk jaar een verkiezing.

Met als gevolg dat de waan van de dag, het kortetermijndenken overheerst. Politiek als entertainment. Gooi-en smijtwerk. Staatslieden zijn een uitstervende diersoort, politieke stuntwerkers machtig als muggen.

Heksentoer

We zitten in de ergste financieel-economische crisis ooit en we veroorloven desondanks een ontwrichtende politieke versplintering. Hoe de uitslag op 12 september ook uitvalt, het zal een heksentoer worden een parlementair meerderheidskabinet te formeren met voldoende cohesie.

Het helpt natuurlijk ook niet dat de Tweede Kamer in haar ondoorgrondelijke wijsheid heeft besloten dat de koningin, die qua betrouwbaarheid alle politici haar hielen laat zien, zich niet meer met de formatie mag bemoeien. De kikkers op het Binnenhof willen zelf hun sloot dempen.

Dat zal wat worden. Onlangs bleek uit een onderzoek van Reader’s Digest en de Universiteit van Amsterdam dat maar liefst 85 procent van de Nederlanders weinig of geen vertrouwen heeft in onze politici. Wilders scoort wat onbetrouwbaarheid betreft het hoogst.

Kameleon

Minister-president Rutte eindigde op een ontluisterende tweede plaats. Dat komt niet uit de lucht vallen. Als een rode draad loopt door zijn politieke loopbaan dat hij die standpunten kiest, waar hij voordeel van denkt te hebben. De loper op zijn carrièrepad.

Rutte: het prototype van de politieke kameleon. Hij stáát nergens voor. Zo is het altijd geweest. Al in zijn tijd als voorzitter van de JOVD, zo bleek onlangs uit een uitvoerig feitenrelaas in het hem welgezinde Elsevier, wist niemand wat Rutte zelf van iets vond.

Hij koketteerde met het sociaal-liberalisme, flirtte met GroenRechts en hangt nu de meedogenloze neoliberaal uit. Als het gaat om Europa een Januskop. Bij Merkel zus, in Nederland zo.

Ontwapenend

Rutte en Roemer Van de lijsttrekkers van de grotere partijen komt Roemer in het onderzoek als de betrouwbaarste uit de bus. Hij is er de afgelopen week wel achter gekomen dat hij daarmee de oorlog nog niet wint. De SP kachelde achteruit in de peilingen.

Het premiersdebat zondagavond van RTL was het kantelpunt. Onvoldoende uitstraling van Roemer en te weinig zelfvertrouwen. Hij liet zich afbluffen door Rutte, die in strijd met de waarheid glashard ontkende dat de VVD het maximum van het eigen risico in de zorg wil verhogen van 220 tot 500 euro. Het ontbrak Rutte aan ethisch besef, Roemer aan slagvaardigheid.

Na zijn falen was Roemer on-Haags ontwapenend. Hij gaf zijn fouten ronduit toe en wilde nog beter zijn best gaan doen. Dat zal zijn imago van relatief betrouwbare politicus hebben versterkt.

Circus

In het EO-debat van donderdag slaagde hij er echter niet in zich afdoende te revancheren. Het is duidelijk dat Samsom zich ontpopt als de werkelijke rivaal van Rutte.

Ook dankzij de ondoorzichtige cijferbrij van het CPB twijfelen nog miljoenen kiezers. De eindsprint zal vermoedelijk niet gaan tussen Rutte en Roemer maar tussen Rutte en Samsom.

Overigens ben ik van mening dat de wet moet worden veranderd. Beëindig het non-stop verkiezingscircus. Kies Kamerleden -kabinetscrisis of niet- net als gemeenteraadsleden en Statenleden voor vier jaar. Weg met de tussentijdse Kamerverkiezingen. Verkiezingen, we komen er anders nog in om.