ADHD is voor een niet onaanzienlijk deel een modediagnose, waarvan de farmaceutische industrie profiteert. Foto: ANP

De jongens, want het zijn vooral jongens, die dromen van voetballen na schooltijd in plaats van naar juf te luisteren. De beweeglijke jongens die van tijd tot tijd in zeven sloten tegelijk lopen. Het is op elke school een normale gang van zaken. Zo was het en zo zal het blijven.

Maar al te vaak krijgen zulke kinderen tegenwoordig de diagnose ADHD. Dat is de afkorting van het Engelse Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Het is de omschrijving van een stoornis, een ziektebeeld zo men wil, met als kenmerken: onvoldoende aandacht voor de omgeving, concentratieproblemen, overmatige beweeglijkheid en impulsiviteit. Maar over die eigenlijke stoornis en de kenmerken wil ik het deze keer niet hebben.

Medicijnen

In de Verenigde Staten lijdt momenteel 10 procent van de kinderen aan ADHD, terwijl 4 procent dagelijks medicijnen gebruikt om de stoornis te beteugelen. Dat zijn alarmerende cijfers. In ons land ligt het percentage lager, maar het gaat om stijgende aantallen. Een 200.000 mensen slikt medicijnen. Dat is 14 procent hoger dan een jaar eerder. De diagnose ADHD zou gelden voor een paar miljoen mensen.

Dat kan niet waar zijn. Kort geleden verscheen er een interessant boek: Hoe voorkom je ADHD met als ondertitel: Door de diagnose niet te stellen, geschreven door Laura Batstra. Ze is als psychologe verbonden aan de Rijksuniversiteit van Groningen. In dit boek gaat ze in op het verschijnsel ADHD.

Natuurlijk zijn er kinderen die moeilijk hanteerbaar zijn, maar dat wil niet zeggen dat ze allen aan deze stoornis lijden. Het is voor een niet onaanzienlijk deel een modediagnose, waarvan de farmaceutische industrie profiteert. Het boek is een waarschuwing tegen ondoordacht medicijngebruik, waarvan de gevolgen op langere termijn niet zijn te overzien. Wordt vervolgd.