Nederlander voor zijn laptop in Frankrijk. Veel mensen laten op vakantie het werk niet los. Foto ANP Robin Utrecht

Of ik wel een beetje van mijn vakantie kan genieten? En kan uitrusten van het harde werken? Ik lees het met een glimlach. Ze moesten eens weten.
Gisteren lag ik na te rekenen dat ik tot eind december nodig zal hebben voor dat ‘Operatie Schoon Schip’ achter de rug is.

Want zo heb ik de actie genoemd om ‘eindelijk de rommel meester te worden’. Daar valt onder: alle los slingerende papieren, brieven, lezingen en andere documenten archiveren. Oude stapels doornemen en weggooien. Financiële jaaroverzichten maken van een stichting waar ik bestuurslid van ben.

Donoren van die stichting een bedankbriefje schrijven. Derasjot (joodse preken) die alleen in steekwoorden op papier staan uitwerken.

En dan nog beloften uitvoeren: A krijgt een boek, B ook, voor C zal ik iets uitzoeken, voor D zal ik iets maken, E zal ik helpen met het opruimen van haar huis, en F ook. G krijgt nog een verjaardagscadeautje en H t/m M ook. Zo kan ik twee alfabetten vullen.

Zenuwachtig

Op mijn onvolprezen doe-lijstjes staan soms wel tweehonderd items. Als ik er zenuwachtig van werd (vroeger, nu niet meer), zei mijn therapeut: "Waarom zenuwachtig worden, zo is het leven.” Inderdaad.

Wat nog meer te doen? Het voorbereiden van de diensten voor de Hoge Feestdagen (september en oktober), het voorbereiden van de lessen (in het komende jaar), korte folderteksten maken voor lezingen later in het jaar (de organisatoren zitten mij achter de broek), e-mails beantwoorden, pastorale gesprekken voeren. En als er dan ook nog iemand moet worden begraven, dan valt zelfs de planning die ik had in duigen.

Of ik geniet van mijn ‘vakantie’? Absoluut. Want Operatie Schoon Schip is wel degelijk op koers. Al vrees ik dat ik eerdaags voor pampus liggend onder mijn prachtige schone schip vandaan moet worden gehaald.