Staatssecretaris Henk Bleker (CDA) en CDA-Kamerlid Ad Koppejan. Het CDA en de Hedwigepolder: geen visie, geen standvastigheid. Foto ANP

Het komt (in de nieuwebijbelvertaling) maar één keer voor. Dan gaat het over de politiek. In het boek Spreuken (hoofdstuk 11): ‘Door een gebrek aan visie gaat het volk ten onder, een keur van raadgevers brengt het tot bloei.’

Deze woorden van Salomo zijn niet besteed aan onze plakbandcoalitie. Aan onafhankelijke raadgevers - van Ombudsman tot Raad van State - hebben Rutte, Wilders en Verhagen een broertje dood. Adviezen moeten passen in hun kabinetskraam. Anders gaan ze de prullenbak in. Autisme van de macht.

Apegapen

Met visie hoef je bij hen ook niet aan te komen. Idealen zijn schaars geworden, vergezichten weinig talrijk. In plaats van visioenen gescharrel en gesjacher. Dat is het overheersende beeld. Typerend is de tenenkrommende vertoning rond de Hedwigepolder. In het klein maakt het ook duidelijk waarom het CDA op apegapen ligt.

In Noordwest-Europa heeft het Schelde-estuarium (waar zoet en zout water samen komen) een unieke natuurwaarde. Daarom is internationaal afgesproken dat eventuele aantastingen van het estuarium gecompenseerd moeten worden.

In lijn daarmee kwamen België en Nederland in 2005 overeen dat de nadelige gevolgen van de verdieping van de Westerschelde opgevangen zouden worden door de driehonderd hectare van de Hedwigepolder te ontpolderen. Eerste en Tweede Kamer keurden het verdrag goed. Bewindslieden van het CDA - de partij van het rentmeesterschap! - vervulden de hoofdrollen: Peijs, Bot, Verburg en last but least de Zeeuw Balkenende.

Geleidelijk ontstond in Zeeland echter gemurmureer. Landbouwgrond ontpolderen wordt vooral daar beschouwd als vloeken in de kerk. Het CDA begon te schuiven. Nu met staatssecretaris Bleker in de hoofdrol.

Populisme

Een CDA’er die heel wat kanten uit kan. In Groningen liet hij als gedeputeerde maar liefst achthonderd hectare landbouwgrond onder water zetten ten behoeve van het schimmige Blauwe Stad-project. Dat werd een echec. Ook met de Hedwigepolder belandde hij in een politiek moeras. Geheel overeenkomstig de huidige populistische mores geeft hij Brussel de schuld.

Het CDA en de Hedwigepolder: geen visie, geen standvastigheid, gepruts op de vierkante millimeter.

Siamese drieling

Als visioenen ontbreken, is alles geoorloofd. Dan prevaleert het kortetermijndenken. De kraamkamer staat bij de traditionele partijen. Zij verkwanselden hun geloofsbrieven. Wat overbleef waren de kille marktwerking en het niet te bevatten jargon van de bureaucratie. Het populisme is daar een reactie op.

Wim Kok begon in de PvdA met het afschudden van zijn ideologische veren. Wouter Bos zette er vaart achter. Rutte veranderde herhaaldelijk van politiek profiel. Opportunisme is bij hem de grondtoon. Balkenende was de laatste die sprak over waarden en normen. Er vond echter geen vertaalslag plaats. Zijn verhaal bleef in de lucht hangen.

Het huidige overleg in de coalitie over megabezuinigingen en nieuwe pesterijen voor vreemdelingen en andere kansarmen is veel ingrijpender dan de kabinetsformatie van 2010 met zijn gedoogconstructie. Als er witte rook komt uit het Catshuis is er een politieke Siamese drieling geboren. Voor de levenskansen van de zwakste van de drie, het CDA, moet overigens worden gevreesd.

Politiek lijkt wel wat op een estuarium. Een gebrek aan visie proberen te compenseren. De PVV door volop op het orgel te gaan. De VVD door te pronken met Rutte als premier. De PvdA door zich met een nieuwe leider te profileren in de oppositie. Als juniorpartner van het Telegraafkabinet-Rutte is voor het CDA echter slechts de rol van muurbloem weggelegd. Salomo voorzag het al. Dat loopt (weer) uit op electoraal onheil. En het volk verwildert.