Het goede leven
maandag 22 oktober 12:30
De kerk is onopgeefbaar verbonden met Israël, maar wie meent dat de landbelofte voor Israël nu nog geldt, ‘overspeelt zijn hand’. Dat schrijft dr. Arjan Plaisier, scriba van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), in zijn bijdrage aan het boek Meervoudig verbonden, dat op 1 november wordt gepresenteerd en is bedoeld om de ‘soms vastgeroeste discussie’ over Israël nieuw leven in te blazen.
Volgens dr. Plaisier is de visie op Israël niet alleen een thema dat bij de PKN hoort, ‘maar dat zo oud is als de kerk zelf’. Foto: Jan Klein
De bundel staat onder redactie van Plaisier en dr. Klaas Spronk, hoogleraar Oude Testament aan de
Protestantse Theologische Universiteit. Doel is ‘het moeizame gesprek in de kerk over de relatie met Israël en de Palestijnen een nieuwe impuls te geven’.
Oud
In zijn bijdrage bindt dr. Plaisier, als scriba van de Protestantse Kerk, zich niet aan een van de visies die er in de PKN over Israël leven. Volgens hem is de visie op Israël niet alleen een thema dat bij de PKN hoort, ‘maar dat zo oud is als de kerk zelf’. Volgens de predikant kan dat ook niet anders omdat ‘de God van Abraham, Izak en Jakob ook de Vader van Jezus Christus is’.
Uitgangspunt voor zijn bijdrage is voor dr. Plaisier de trouw van God, ‘een motief dat met name door Paulus sterk is benadrukt’. Een glad verhaal levert dit volgens de predikant niet op. ‘Nergens heeft een volk zo met zijn God geworsteld en nergens heeft een God zo om een volk gestreden.’
Het is vanwege de trouw van God en zijn ‘onberouwelijke’ verkiezing dat de kerk spreekt van een onopgeefbare verbondenheid met Israël, aldus Plaisier. „Wanneer over ‘onopgeefbare verbondenheid’ gesproken wordt, is het goed te bedenken dat er nog steeds een Joods volk is. De woorden die Paulus geschreven heeft, zijn niet van adres verwisseld. Ze slaan evenzeer op het Israël van zijn dagen als op dat van onze dagen.’
Plaisier stelt verder dat ‘de hand wordt overspeeld wanneer met te grote stelligheid wordt betoogd dat de landbelofte onverkort blijft gelden, zeker wanneer dit nader ingevuld wordt als de belofte van een Rijk van Israël in Palestina, met Jeruzalem als hoofdstad’. Volgens hem staat er hierover in het Nieuwe Testament ‘eigenlijk niet veel’. ‘Zelfs in Romeinen 9 tot 11, waar Paulus zo uitgebreid op het Joodse volk ingaat, staat er geen letter over.’
Gevaarlijke verschuiving
Toch weer gaan speculeren over de landbelofte noemt hij ‘een gevaarlijke verschuiving van de agenda van de kerk’. Wat de Protestantse Kerk betreft, vindt Plaisier niet dat die geroepen is om ‘voortdurend profetische getuigenissen te doen over een complexe situatie die niet tot onze directe context behoort’.
De bundel Meervoudig verbonden, waaraan onder anderen ook Kees Jan Rodenburg en Bernhard Reitsma een bijdrage leverden, wordt op 1 november in Amsterdam gepresenteerd tijdens een symposium. Daar zal het woord gevoerd worden door vertegenwoordigers van
Sabeel Nederland, de
Gereformeerde Bond, het
Evangelisch Werkverband en
Christenen voor Israël.