Protestmars tegen verblijf van Michelle Martin bij de Belgische Clarissen. Foto EPA Olivier Hoslet

Voor veel christenen is het Oude Testament een getuigenis over de God van de wraak, en het Nieuwe Testament een getuigenis over de God van liefde. Het is natuurlijk oneindig veel gecompliceerder. Al was het maar omdat bijna alle uitspraken van Jezus citaten uit het Oude Testament zijn. Bovendien, als het werkelijk zo was, had de geschiedenis van de laatste tweeduizend jaar er heel anders uit gezien.

Maar één verschil wil ik wel benadrukken. Het Oude Testament heeft oog voor genoegdoening. Hetzij in de vorm van financiële compensatie, hetzij in de vorm van doodstraf voor de moordenaar die willens en wetens het leven van een ander heeft genomen.

Onrecht

Ben ik voor de doodstraf? De rabbijnen schrokken meer dan tweeduizend jaar geleden al terug voor de doodstraf. Ze leidden voorwaarde op voorwaarde af uit de joodse heilige teksten om de doodstraf maar niet te hoeven uitspreken.

Ondanks het feit dat ze wisten dat dit schuwen van de doodstraf voor ongerechtigheid zorgde.

Ik zou iets anders willen. Kijk naar de ellende rond de vervroegde vrijlating van Michelle Martin, de vrouw van Marc Dutroux. Dat de Clarissen haar in hun klooster hebben willen opnemen, lijkt me in de christelijke traditie passen.

Maar wat een verschil zou het hebben uitgemaakt als Michelle Martin ter dood was veroordeeld. En het vonnis vervolgens niet zou zijn uitgevoerd. Misschien zouden de ouders van de vermoorde kinderen rust hebben gekregen als zowel Dutroux als zijn vrouw wel door de staat zouden zijn opgehangen of op een andere manier zouden zijn omgebracht.

Genoegdoening

Maar ik kan me ook voorstellen dat alleen al het doodvonnis uitspreken zonder het ten uitvoer te brengen, genoegdoening zou hebben betekend. Met de rust die dat had kunnen brengen. Bovendien, Michelle Martin zou elke dag hebben beseft dat zij in geschonken tijd leeft.

De Clarissen hebben christelijk gehandeld, maar iets meer oudtestamentische focus op genoegdoening bij de Belgische justitie (en in vergelijkbare gevallen bij ons) had, en zou, een hoop leed kunnen voorkomen.