De glossy ziet er goed uit maar de vraag blijft hoeveel mensen er echt op zoek zijn naar meer. Foto: ANP Bas Czerwinski

Wie MEER+ op de mat ziet liggen, ziet op het oog geen verschil met de vele andere glossy’s die bij de supermarkt in het schap liggen. En dat is een voordeel. De reflex die vaak in werking treedt als de eerste scheiding in de stapel folders en kranten wordt aangebracht, valt waarschijnlijk niet uit in het nadeel van MEER+.

Ook na verder bladeren, leg je hem als je van glossy’s houdt, niet snel aan de kant. Prettig stevig papier maar niet te glimmend, mooie kleuren, grote foto’s en een prima opmaak dragen bij aan het leesgenot.

Enige kennis van Bekende Nederlanders maakt MEER+ wel aantrekkelijker, Christophe Haddad, Linda Wagenmakers en Lizelotte van Dijk leggen hun ziel voor de lezer open en dan is het prettig als je al een beetje een voorstelling bij hen hebt. Arie Boomsma is als Bekende Christen van de partij en oud-EO-coryfee Jan van den Bosch schreef een artikel over Israël in de vorm van een reisverslag met wat meer diepgang. Plus een aanbieding van Beter-Uit-Reizen voor Israël, en ook dat past prima in de glossy-opzet.

Niet doorsnee

Niet alleen de voor de hand liggende christenen maar ook mensen die in de christelijke wereld zelf niet doorsnee zijn, hebben een plaats gekregen is MEER+.

ZuidAs-dominee Ruben van Zwieten bijvoorbeeld, met als tegenhanger Tom Marfo, predikant bij The House of Fellowship in Amsterdam en begaan met het lot van bijvoorbeeld prostituees. Mooie tegenstelling tussen de yup en de straatwerker.

Roderick Vonhögen, Otto de Bruijne en poppenspeler en Ark-eigenaar Aad Peters zijn andere voorbeelden van spraakmakende christenen die niet passen in het algemene beeld en daardoor de aandacht trekken. En wie weet maken hun verhalen nieuwsgierig als blijkt dat het oude vertrouwde beeld van het christendom niet meer klopt met de werkelijkheid.

Want een christelijke glossy met een verhaal over de kroeg Het Elfde Gebod? Dat past niet als je het christendom alleen van de romans van Jan Wolkers kent. Het klassieke beeld van christenen en kerk wordt ook ondergraven door een reportage over Hoop voor Noord, een kerkplanting in Amsterdam-Noord die nogal afwijkt van het beeld dat de meeste mensen hebben van een kerk.

Zoeken

Spreekt MEER+ mensen die zoeken wel aan? Dat is een goede vraag en het antwoord is moeilijk te geven. Een blad maken dat bij iedereen in de smaak valt, is onmogelijk. Maar als de makers van MEER+ hebben geprobeerd zoveel mogelijk mensen te bereiken, dan zijn ze daar waarschijnlijk wel in geslaagd.

Binnenkijken bij andere mensen is altijd leuk en dat gebeurt dan ook, er is een prijsvraag, een test met als titel Welke Spirituele taal spreek jij, een pagina met hebbedingetjes. Kortom, alles wat een glossy tot een glossy maakt, staat er in.

Het blad blijft niet in de oppervlakkigheid van aanbiedingen en leuke dingetjes hangen. Het interview met ouders die twee van hun kinderen verloren is ontroerend maar geen goedkope tranentrekker en het biedt ook geen makkelijke oplossing voor het verdriet en het lijden. De reactie heeft het zelfs aangedurfd het verhaal van de Verloren Zoon in de ouderwetse Statenvertaling te plaatsen. Oké, de NBV-versie staat er naast, maar toch.

Op zoek naar meer

Blijft de vraag hoeveel mensen er echt op zoek zijn naar meer. Veel vragen naar meer worden waarschijnlijk gesmoord in het overdonderende aanbod van televisieprogramma’s als Strictly Come Dancing, RTL-Boulevard en eeuwigdurende soaps. En voor hoger opgeleiden zijn er interessante documentaires en een programma als Zomergasten.

Is MEER+ dan misschien blijven hangen in oppervlakkige feelgood-verhalen en schetst het blad een beeld van christenen die ‘eigenlijk best meevallen’? Wie van diepgang houdt en graag de spade een stukje dieper in de grond steekt, komt bij MEER+ uiteindelijk niet aan zijn trekken.

Maar voor hen lijkt het blad dan ook niet bedoeld. Zij zijn waarschijnlijk ook beter in staat de gewenste informatie te vinden. Als ze willen. Want met willen staat of valt het ook na het lezen van MEER+. Je kunt nog zo gegrepen zijn door het blad, je kunt het met nog zoveel plezier hebben gelezen, als je niet geïnteresseerd bent in de Goede Boodschap, helpt daar geen lieve glossy aan.