De Berlijnse dom. Foto: EPA

Het klooster werd in 2007 opgericht door leden van de Zwitserse gemeenschap Don Camillo. Zij waren naar Berlijn gekomen om van de in 1908 gewijde Segenskerk en het aangrenzende buurthuis een ‘geestelijke oase’ in het stadscentrum te ontwikkelen.

In het klooster wordt elke dag gebeden, op zondagavond is er een bezinningsbijeenkomst. Ook biedt het religieuze cursussen en bezinningsdagen aan. Volgens Nehlsen zijn er in Berlijn tal van dergelijke spirituele initiatieven, die samengaan met een aanbod van diaconale activiteiten.

Wegkwijnen 

Als voorbeeld noemde Nehlsen onder ander het café Neustart voor verslaafde prostituees, het kerkplantingsproject Refo en het familiecentrum Face. Ook het aantal migrantengemeentes met christenen uit Afrika, Korea en Rusland neemt toe, aldus Nehlsen.

Blijkbaar kan een grote stad als Berlijn met zijn „hectische onrust en oppervlakkige goddeloosheid de mensen psychisch, geestelijk en lichamelijk laten wegkwijnen”, zei Nehlsen.

Tegelijk lenen grote steden zich volgens de coördinator uitstekend voor initiatieven die zich baseren op de Bijbels-christelijke geloofspraktijk. „De heilsgeschiedenis begon in een dorp, maar eindigde in een stad, namelijk in het hemelse Jeruzalem. De stad is het Bijbelse toekomstmodel, niet de landelijke idylle of een afgesloten klooster op een heilige berg.”