Net als wanneer je een writersbloc hebt. Een term die betekent dat je hele dagen met een vinger in je neus uit het raam zit te staren om iets dieps en creatiefs te schrijven, maar het enige dat je nog lukt is het boodschappenlijstje voor de supermarkt.

Lamgeslagen

Hoe ben ik in deze misère terechtgekomen? Dat zal ik u vertellen. Onlangs is er een onderzoek geweest naar de preken binnen de Protestantse Kerk en het blijkt dat ze maar matig van kwaliteit zijn en meestal niet gaan over de echte vragen waarmee mensen zitten.

Nu had ik die van mij niet opgestuurd, want die zijn - pardon: waren - altijd erg flitsend met een zeer actuele toepassing. Zo preekte ik laatst nog over de verantwoordelijkheid van de mens en heb het kerkvolk toen geadviseerd waar ze het beste hun zorgverzekering kunnen onderbrengen en dat 40 euro eigen risico het meest bijbels verantwoord is. Bovendien heb ik aandelen in die verzekeringsmaatschappij.

Maar nu ben ik lam geslagen doordat ik verneem dat mijn collegaprekers en -preeksters het allemaal zo slecht doen. En het gevoel dat ik de kar nu in mijn eentje moet trekken, doet mij volledig blokkeren. Waar zijn alle preektijgers en loeibuffels van vroeger gebleven?

Uitnodigend

Kan ik de preek niet beter afschaffen? Maar wat moet er dan voor in de plaats komen? Nog meer zingen zal leiden tot aanvullende looneisen van de organisten. Door deze existentiële angsten en beslommeringen bevangen, ging ik het afgelopen weekend toch maar weer op pad. Ik had nu eenmaal een afspraak staan met de Vrije Evangelische Gemeente in Oudebildtzijl.

Met lood in de schoenen arriveerde ik. Maar tóen gebeurde het: een half uur voor aanvang van de dienst toog een aantal tieners met trompetten en aanverwante instrumenten naar de hoek van de straat. Zij werden vergezeld door vijf jonge mensen die ieder een letter van het woord ‘welkom’ droegen.

Vervolgens klonk er, geholpen door de ochtendzon, zulke uitnodigende muziek en was het zo gezellig dat ik, als ik niet al aanwezig had hoeven zijn, spontaan lid van deze gemeente zou zijn geworden. Ik slaakte diep van binnen een verloste zucht, want ik hoefde mij geen zorgen meer te maken over de actualiteit van mijn preek. Dit warme welkomstritueel was namelijk de beste preek die ik in tijden gehoord had.

Rob Favier is zanger, evangelist en publicist.