De met een telelens gemaakte beelden uit de tuin van het Catshuis waren typeren. Foto ANP

Intimideren, verdacht maken, polariseren en discrimineren is ook hem op het lijf geschreven. Hij is bovendien net zo autoritair en ambitieus als Wilders. Het schisma in de PVV werd niet veroorzaakt door inhoudelijke meningsverschillen. Brinkman en Wilders lijken te veel op elkaar. Dat was het probleem.

Een botsing van karakters. Brinkman kon de alleenheerschappij van Blonde Geert niet verdragen. Daarom profileerde hij zich uitentreuren als grote democraat. Het begon Wilders te vervelen. Hij legde hem afgelopen dinsdag vakkundig om.

Flauwekul

Tinnegieters in Den Haag en Hilversum meenden dat het vertrek van Brinkman uit de PVV een grote tegenslag was voor het kabinet. Flauwekul. De politieke krachtsverhoudingen bleven zoals ze waren.

Rutte, Wilders en Verhagen schuwen vervroegde verkiezingen en Hero Brinkman al helemaal. Nooit zal hij de oppositie aan een beslissende meerderheid helpen. Bovendien staan Kees van der Staaij en eventueel zelfs Arie Slob in de coulissen klaar als waterdragers om het kabinet desgewenst te hulp te schieten.

Gedoogakkoord

Rutte had gelijk: niets aan de hand. Wilders blijft gewoon de toon zetten. De met een telelens gemaakte beelden uit de tuin van het Catshuis waren typerend: een gulzig rokende, gedreven pratende en gesticulerende Wilders, een naar hem luisterende minister-president.

Het is inmiddels zonneklaar dat het indertijd door Rutte en Verhagen (en Bleker!) bejubelde gedoogakkoord eenzijdig in het voordeel van Wilders werkt. Bij het asiel-en vreemdelingenbeleid heeft hij het CDA en de VVD aan een touwtje. Leers en Spies fungeren als zijn lakeien.

Zelf heeft hij op allerlei dossiers de handen volledig vrij. We zijn verzeild geraakt in een politieke operette. Het kabinet is voortdurend gedwongen de ondemocratische eenmanspartij van Wilders naar de ogen te kijken. Wilders is de politicus waar het in Den Haag om draait. Hij is aan niemand verantwoording schuldig. Ook niet over de financiering van zijn partij.

Geld

Vaak geldt: wie betaalt, bepaalt. Daarom is het van belang te weten hoe partijen aan hun grote geld komen. Er is een wet in de maak die voorschrijft dat de gevers van meer dan 4500 euro voortaan met naam en toenaam bekend moeten worden gemaakt.

Alle politieke partijen zijn het daarmee eens. Alleen de PVV - de enige partij die geen gebruik maakt van overheidssubsidie - schreeuwde moord en brand. De in internationale krochten verblijvende instellingen die de kas van Wilders spekken, willen namelijk anoniem blijven.

Ook Wilders zelf vindt dat wel zo prettig. Vandaar dat het uiteindelijke wetsvoorstel van minister Spies twee belangrijke uitzonderingsbepalingen bevat. Dankzij die mazen in de wet zal er in de praktijk voor de PVV niet veel veranderen. Daarmee was voor Wilders de koek echter nog niet op.

Beatrix treiteren

Typerend voor populisten is hun wrok en rancune over elites en (geestelijk) adeldom. Daar voelen ze zich niet tegen opgewassen. Het verklaart waarom de koningin voor Wilders zo’n geliefd doelwit is. Ze kan geen kerstboodschap uitspreken en in het buitenland geen hoofddoek omslaan of hij begint meteen cynisch te twitteren.

De afgelopen week sloot hij een monsterverbond met de anders door hem zo vermaledijde linkse oppositie. Met als gevolg dat de koning (in) voortaan buitenspel staat bij de kabinetsformaties. CDA en VVD stonden er bij, keken er naar en lieten hem begaan. Gedoogakkoord.

Hero Brinkman uitgeschakeld, anonieme partijfinanciering veilig gesteld, Beatrix leuk getreiterd. Het was weer een mooi weekje voor Wilders.