L. van Ulden ofm
maandag 05 maart 10:00
Het was wel even wat anders dan vroeger als een Nederlander tot kardinaal verheven werd.
Met een bijna Byzantijnse verering werden de voorgangers van de huidige ontvanger van deze waardigheid gehuld in wolken van wierook. De huidige laureaat moet het doen met zuinige commentaren op zijn promotie.
Zijn kerk heeft heel wat onprettigs uit te leggen, en hij moet voor rechters verschijnen om zich te verantwoorden. Overigens voor zaken die gepleegd werden toen hij zelf nog op de kleuterschool zat, en die bovendien binnen een territorium plaatsvonden waarheen hij zelf ook maar verplaatst is.
Onfrisse geur
Er zit dus wel iets onredelijks in de onfrisse geur die uit vele spuitbussen de wierookodeur van het hoge ambt verdreven heeft. Er werd hem ook gevraagd om ieder jaar aan de politici uit te leggen wat hij van zijn belofte tot beterschap had waargemaakt.
Mag hij wederkerig ook vragen of de politici jaarlijks aan hem verantwoording afleggen over wat er van hun beloften terechtgekomen is?
Men mag ook een kardinaal het scharlaken hemd van het lijf vragen over wat er in zijn kerk misdreven is, omdat hij, persoonlijk misschien geheel onschuldig, nu eenmaal verantwoording draagt.
Verwarring
Maar iets in de sfeer rond zijn aantreden en optreden begint te ruiken naar verwarring van de ontuchtplegers met degenen die de pech hebben daarvoor naar de rechtbank te moeten omdat het onder hun aansprakelijkheid valt.
Overigens: het kardinaalsrood heet het bloed te symboliseren dat de benoemde bereid moet zijn voor zijn gelovigen te vergieten. Zijn we in ons land al zover dat we er rijp voor worden hem dit te vragen?