De spiegel van Baudet en zijn jongeren

Contrapunt
Sytze Faber

Nederland behoort tot de rijkste landen ter wereld en desondanks lijkt het vaak op een ballentent. Vrijwel alles wat de overheid aanraakt veroorzaakt rampspoed. Een handvol recente voorbeelden.

De verbouwing van het Binnenhof, het drama rond Lelystad Airport, het gerotzooi met de stikstofvergunningen, het gesol met en in de jeugdzorg, de permanente problemen bij het UWV en de Belastingdienst, de IND die voortgaat van blunder tot blunder, de dagelijkse verdwijning van een minderjarige ‘met onbekende bestemming’ bij het COA, de almaar toenemende inkomens- en vermogensongelijkheid, de vierhonderdduizend kinderen die opgroeien in uitzichtloze armoede, een op de drie scholen die geen adequaat lees- en schrijfonderwijs geeft, de politie die onmachtig is eigentijds sporenonderzoek te verrichten.

Belangrijke oorzaken van die rampspoed: onvoldoende toezicht en politici die vluchten in kortetermijnbeleid. Het parlement is grotendeels een verlengstuk geworden van de politieke partijen en die zijn weer primair dienstbaar aan de belangen van hun partijleider.

Baudet en andere nationalistische populisten hebben een punt als ze smalen over ons onmachtige partijkartel.

En waar zijn onze humanitaire beginselen gebleven? De ministers Blok en Grapperhaus leken zich er afgelopen week voor te generen dat ze meegelift hadden met een Franse reddingsoperatie om twee ouderloze kalifaatkleuters uit een dieptreurig gevangenkamp naar ons land te brengen. ,,Zo is het wel mooi geweest.” De vermeende onveiligheid voor Nederlandse ambtenaren – andere landen lijken daar nauwelijks weet van te hebben – is het alibi voor de Nederlandse politiek om de andere tachtig Nederlandse kinderen in Noord-Syrië te predestineren tot een verloren leven.

Overheersingsdrang

De jongeren van Forum voor Democratie zijn in een mum van tijd de grootste politieke jongerenorganisatie geworden en de groei lijkt er nog lang niet uit te zijn. Ze blijken dus donders goed te weten waar tegenwoordig de mosterd gehaald moet worden. Wat is het geheim van de smid?

Mensen mogen weliswaar vaak geneigd zijn tot het kwade, ze willen óók graag een stip op de horizon zien waar ze op kunnen koersen. Dat zorgt voor structuur in het leven, biedt hoop en bezieling. Op luilak, vorige week zaterdag, congresseerden de FvD-jongeren in Amsterdam. In De Volkskrant stond een intrigerend verslag.

Het zelfvertrouwen spatte er bij de Baudet-jeugd van af. Weg met de moraal, die geënt is op zwakken en hulpvragers. Het gaat niet om de emancipatie van het individu, maar om die van de (blanke) gemeenschap! ,,Wij gaan onze beschaving redden van de dreigende ondergang. Want wat hard lijkt voor sommigen, is noodzakelijk voor ons allemaal. We hebben doorzettingskracht nodig, discipline, overwinningsdrang, ja, zelfs overheersingsdrang”, zei de voorzitter van JongerenFVD Freek Jansen.

Eenheid zonder verscheidenheid

Als men hier geen overeenkomsten ziet met Europa van een eeuw geleden, moet men, om Mark Rutte te plagiëren, naar een oogarts. Pleidooien om het individuele belang ondergeschikt te maken aan een vermeend gemeenschapsbelang plaveien de weg naar een autoritaire samenleving. Niet meer de tot dusver voor ons polderland typerende eenheid in verscheidenheid, maar het tegendeel: eenheid zonder verscheidenheid. De meerderheidsopvatting is beslissend. Baudet c.s. houden ons een spiegel voor van een democratie in verval. Om het tij te keren zullen er politici moeten opstaan, die óók een stip op de horizon willen zetten. Het door veel kiezers gevoelde gebrek aan democratie moet serieus worden genomen. Jury’s? Lokale referenda? Ook zal er meer sociale zekerheid geboden moeten worden aan kansarmen en pechvogels. Toch een basisinkomen?

Er kan op meer plekken mosterd worden gehaald dan in het domein van Baudet. Daar zal men dan natuurlijk wel de ogen voor moeten willen openen. Daar ziet het jammer genoeg nog niet naar uit.

Reageren? fabersyma@gmail.com