Verkeerd of meer verkeerd

Tamarah Benima

Het zal u misschien niet verbazen, maar mij wel. Bij ‘Mijn Stem’, de kieswijzer voor de Europese Verkiezingen van Nu.nl, kwam de partij Jezusleeft bijna bovenaan mijn lijst van mogelijke partijen om op te stemmen. Op de website van de partij staat een lieflijk landschap met niet een, maar twee regenbogen. Eén zou wat mij betreft genoeg zijn: de regenboog die de Eeuwige aan de hemel plaatste als symbool voor de goddelijke belofte de aarde met alles erop en eraan nooit meer met een vloed te vernietigen. (Zou daar mijn klimaatoptimisme vandaan komen?)

Het zal wel aan mij liggen, maar ik heb nog nooit een politicus van Jezusleeft op de televisie gezien, op de radio gehoord, of in de krant geïnterviewd zien worden. Mij was het bestaan van Jezusleeft als partij ontgaan. Natuurlijk ben ik meteen het programma gaan lezen. En inderdaad, op een paar essentiële punten na waar ik het radicaal mee oneens ben (verbod op prostitutie, verbod op abortus, verbod op euthanasie) voel ik me als kiezer thuis bij Jezusleeft.

In de bebouwde kom slechts 30 kilometer? Prima. Uit de EU? Prima. Forse maatregelen tegen roken en alcoholmisbruik? Mij vinden ze niet op hun weg als tegenstander. Dat Jezusleeft elektrische auto’s sterk wil stimuleren is minder. Dat ‘de commercie’ moet worden aangepakt, is een slag in de lucht. Dat sport zichzelf financieel moet bedruipen, is een redelijk standpunt. Maar de doorslag voor mij geeft dat er geen eurodubbeltje van de staat naar cultuur mag. Dat is zuur en steil en chagrijnig. Kunst en cultuur zijn levensbehoeften om het verdriet en het leed waarmee ieder mens te maken krijgt te doorstaan. Mijn stem gaat niet naar een partij die pinnig de hand op de knip wil houden voor literatuur, muziek, toneel, theater en beeldende kunst.

Maar wat dan? ‘Bent u voor een Europees leger?’ Nee. Gelukkig wil de top van het Nederlandse leger dat ook niet. ‘Diertransporten mogen niet langer duren dan vier uur.’ Ben ik het daarmee eens of niet? Het lijkt me dat ieder mens met een beetje dierenliefde in het lijf het daar mee eens moet zijn. Of toch niet? Mevrouw Knorringa gaat wel eens tien uur mee op reis, met de kattenbak, water en voedsel. Ze vindt het machtig interessant. De lengte van het transport van slachtdieren lijkt mij arbitrair, wel of de omstandigheden goed zijn. Dus wat moet ik nou vinden?

Geen idee

‘Het verbod op pulsvisserij moet worden teruggedraaid.’ Geen idee. Op pakjes zalm uit Scandinavië staat keurig vermeld dat de zalm ecologisch verantwoord is gekweekt. Maar het is al jaren bekend dat de wateren onder de kwekerijen helemaal kapot zijn. Verantwoord gekweekte zalm kun je met goed fatsoen niet eten. Kun je met goed fatsoen wel vissen eten die gedood zijn doordat er een stroomstoot door hun hele leefgebied gaat? Ik zou het niet weten. Zouden de Europarlementariërs het wel weten? ‘Asielzoekers moeten evenredig over de EU-lidstaten worden verdeeld’. Dat vinden Juncker en Timmermans, maar ik vind het wreed voor de landen die nog maar een paar decennia onder het juk van de Sovjets uit zijn of die bloedige oorlogen met de Osmanen hebben uitgevochten.

Uit de vragen van ‘Mijn Stem’ en de ‘Stemwijzer’ blijkt dat er een Europees Openbaar Ministerie is. Nooit geweten (mijn fout!). Eén vraag van de Stemwijzer boezemt mij angst in. ‘Het Europees Openbaar Ministerie moet een rol krijgen bij de vervolging van grensoverschrijdende (drugs)criminaliteit’. Ja of Nee? Nee, natuurlijk. Net als een Europees leger, zou een grotere rol voor het Europese OM dit de zoveelste nieuwe machtslaag in beton beitelen.

Gelukkig heb ik nog twee weken om na te denken. En dan: op naar de verkeerde beslissing.