Trump doet het bizar én goed

Tamarah Benima

Er is geen kernoorlog uitgebroken, zoals werd gevreesd. Toen Donald Trump Kim Jong-un begon uit te schelden, hield de wereld zijn adem in. Dat móést wel misgaan. Zeker toen Kim Jong-un begon terug te schelden. Maar er is niets misgegaan. Over vier weken ontmoeten ‘the Donald’ en ‘de Gek’ elkaar.

Wat mij intrigeert is dat Trump ook China, de beschermheer van Noord-Korea, de duimschroeven aandraait. Ook weer tot ontzetting van velen: een handelsoorlog kan immers de opmaat zijn voor een wereldoorlog. Ondertussen heeft Trump gelijk met die duimschroeven, want China dumpt staal en goederen, in de Verenigde Staten en in Europa. Zelfs de Democratische senator Elizabeth Warren (mijn heldin) geeft hem op dit punt gelijk.

Wat critici van de Amerikaanse president niet begrijpen, is dat een regering in eigen land moet zijn als een betrouwbare ouder. In Nederland gedragen politici en overheid zich echter niet als ouders op wie gebouwd kan worden. Ze veranderen de regels als het ze uitkomt, met onzekerheid over de toekomst – op allerlei cruciale gebieden – tot gevolg. Maar internationale politiek is anders. Daar speelt niet alleen diplomatie een grote rol, maar ook bluf. Wie heeft de macht? Is die macht onderbouwd door steun in de bevolking, een deugdelijk en loyaal militair bestel, worden leiders gecorrigeerd door interne critici? Het machtsevenwicht tussen de grootmachten laat zich niet slechts uitdrukken in cijfers over de economie, de strijdmacht, de geheime diensten, et cetera.

Wat meespeelt is ook het lef van leiders, hun roekeloosheid, het vermogen om ‘tot hier en niet verder’ aan te geven, nationale trots, moreel besef en, ook niet onbelangrijk, de bereidheid te falen, anders gezegd, het vermogen om risico’s in te schatten en aan te gaan. Je mag Trump haten, verafschuwen, ridiculiseren, maar als wereldleider doet hij het bizar goed. In die combinatie: bizar én goed. Hetzelfde betoog kan voor Israël worden gehouden. Ook Israël trekt een streep in het zand: voor Iran in Syrië en Libanon. En dat leidt niet tot een wereldoorlog. Integendeel.