‘Na vele jaren secularisatie zou ik graag een opleving van het geloof meemaken’

Jaarwisseling
Dick Vos

Het jaar 2017 was volgens velen het jaar van de onvoorspelbare Donald Trump, géén Oranje naar het WK en een marathon-formatie. Het Goede Leven blikt met betrokkenen terug op hun eigen terreinen. Dit keer: Haaije Feenstra, met ingang van januari 2018 directeur van Prisma.

Haaije Feenstra werd geboren op 30 september 1961 en groeide op een boerderij in de polder tussen Allingawier, Parrega, Gaast en Exmorra. Hij was het tiende kind in een gezin van twaalf kinderen. 2017 was zijn laatste jaar als algemeen directeur van de Dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland. Na ruim twaalf en een half jaar nam hij vorige maand afscheid. Met ingang van deze maand is hij parttime aan de slag als directeur van Prisma, een koepelvereniging van twintig christelijke goede doelen in Nederland, die zich richten op werelddiaconaat en ontwikkelingssamenwerking. Daarnaast hoopt hij zijn eigen coachingspraktijk uit te bouwen.

Toen het jaar 2017 begon, hoe vol was uw agenda toen al en waar keek u het meest naar uit?

,,In de kerk is er altijd veel te doen. Bijna iedere week vergadert het moderamen van de Generale Synode, tweemaal per jaar komt de Generale Synode bijeen en de Kleine Synode vergadert vijf maal per jaar. Daarnaast komt het bestuur van de Dienstenorganisatie tien keer per jaar bijeen en het managementteam ziet elkaar wekelijks. Dan zijn er nog de avonden in het land, die vaak al lang van tevoren ingepland worden. Al met al genereert dat een voortdurende stroom werk en een altijd gevulde agenda.

Waar ik erg naar uitkeek, was de datum van 31 oktober, Hervormingsdag.”

Op welk terrein kreeg het jaar een onverwachte wending?

,,Er gebeuren ieder jaar onverwachte dingen waar we als Protestantse Kerk op moeten inspelen. Een heel mooi moment vond ik dit jaar de bijdrage van Beatrice de Graaf aan het gesprek in het publieke domein over veiligheid. Zij publiceerde haar boek Heilige strijd over dat thema en legt in haar boek heel prominent de verbinding tussen dat thema en haar persoonlijk geloof.

Een onverwacht moment van ontroering had ik tijdens The Passion in Leeuwarden, waar twee liederen in het Fries werden gezongen. Dat kwam zo dicht bij mijn hart.

Op persoonlijk vlak maakte het overlijden van mijn moeder in oktober van dit jaar grote indruk op mij. Mem is altijd heel zorgzaam geweest voor haar kinderen en haar kleinkinderen. Ik ben heel dankbaar voor de manier waarop wij als familie afscheid van haar hebben genomen, door haar in de laatste fase van haar leven met elkaar te verzorgen en bij te staan. We hebben het afgesloten met mooie kerkdienst in Exmorra, waarna we haar kist hebben laten zakken op het kerkhof van Allingawier. Als liefde woorden kan spreken, is er toen veel gezegd. Zij is voor mij ook werkelijk een voorbeeld geweest van levend geloof. Ik mis haar nog vaak.

Tot slot was de nieuwe baan bij Prisma ook een onverwachte en belangrijke wending in de loop van dit jaar. Het afscheid van de Dienstenorganisatie was bijzonder: warm en hartelijk, er is veel goeds om mee te nemen naar de toekomst.”

Als u een enkele hoogtepunten uit 2017 moet noemen, waar komt u dan bij uit?

,,Dan kies ik allereerst de dag van 31 oktober. Er waren heel wat festiviteiten georganiseerd rond het gedenken van de reformatie die 500 jaar geleden begon bij Maarten Luther en daarmee het vieren van 500 jaar protestantisme. De herdenking werd – ook letterlijk – bekroond met een viering in de Domkerk op 31 oktober. Het feit dat onze koning Willem-Alexander aangaf hierbij aanwezig te willen zijn, gaf deze viering grote betekenis.

Heel blij was ik ook met het nieuwe regeerakkoord dat eindelijk tot stand kwam. Gelukkig ben ik met het besluit dat SILA/ledenregistratie mag blijven bestaan en dat er meer geld komt voor ontwikkelingssamenwerking.

Het afscheid van de Protestantse Kerk was ook zeer hartverwarmend. Mijn vrouw en kinderen, mijn schoonmoeder en enkele Friese vrienden waren erbij aanwezig. Dat was voor mij kostbaar. De kerk is toch zo rijk gezegend met goede woorden en mooie liederen.

Ten slotte kon ik het afgelopen jaar een opleiding tot coach volgen. Dat was een prachtig geschenk. Ik heb het geweldig leuk gevonden om mijn interesse in leiderschap en bestuur op deze manier verder te kunnen ontwikkelen.”

Wat heeft u het meest verwonderd in 2017 als het gaat om christelijk geloof?

,,Dan kijk ik toch naar de Verenigde Staten en Trump. De wijze waarop hij christelijk geloof een plaats geeft in het bepalen van zijn positie: dat komt bij mij allemaal zeer opportunistisch over. Waar gaat dat naar toe?”

Het nieuwe jaar is begonnen. Wat zijn voor u dingen die u anders wilt gaan doen, zowel in werk als privé?

,,Een grote verandering is natuurlijk mijn nieuwe baan bij Prisma. Een nieuw team om te leren kennen, nieuwe werkzaamheden om samen op te pakken. Leuk, ik zie daar naar uit! Tegelijkertijd ga ik in plaats van fulltime nu drie dagen in de week werken. Dat betekent ook meer tijd en gelegenheid om nieuwe zaken op te pakken. Zo wil ik graag mijn activiteiten op het bestuurlijk vlak uitbreiden en als coach werken met (leidinggevende) teams en bestuurders/directeuren. Persoonlijk heb ik me ook ernstig voorgenomen om meer te bewegen!”

Als u op oudejaarsavond het glas heft, waarop doet u dat dan?

,,Laat ik dan eerst zeggen dat ik me altijd bewust ben van kwetsbaarheid. Het leven is niet maakbaar. In het besef afhankelijk te zijn van God, hef ik het glas op de liefde: allereerst in mijn gezin. Vervolgens hoop ik dat ik gezond mag blijven en zegen in mijn werk mag ervaren.”

Waarnaar bent u vooral benieuwd als het gaat om het jaar 2018?

,,Meestal ben ik vooral druk met zaken waar ik enige invloed op kan uitoefenen. Ik hoop weer nieuwe wijsheid op te doen.”

Wanneer u een voorspelling mag doen, welke zou dat zijn?

,,Dan wil ik wel graag een verlangen delen. Ik zou het heel mooi vinden om na vele jaren secularisatie een opleving van het geloof mee te maken. Een soort eigentijdse opwekking van levend en betekenisvol geloof.”