Markt omarmt moraal

Tamarah Benima

Knopen tellen, iedereen heeft het wel eens gedaan. Hij houdt van mij, hij houdt niet van mij. Zij trouwt met mij, zij trouwt niet met mij, ik win de loterij, ik win hem niet. De verkopers van sigaretten kunnen bij elke klant ‘knopen tellen’: hij/zij blijft leven ondanks de tabak, hij/zij gaat dood aan de sigaretten. Een op de twee rokers gaat dood aan de gevolgen van zijn/haar rookverslaving. De verhouding is trouwens nog iets ongunstiger. Van de 3,5 miljoen rokers in Nederland zullen er 2 (!) miljoen sterven door roken. Omdat de verslaving aan nicotine sterker is dan de verslaving aan heroïne of cocaïne, helpen argumenten ertegen niet. En omdat de overheid (wij dus met zijn allen) fiks verdient aan de accijns op rookwaren, lijkt de overheid op een mammoet die in het ijs vastzit – ze beweegt veel te langzaam met maatregelen.

Vergelijk het met verkeersdoden: hoeveel rotondes zijn er in Nederland niet gebouwd, en hoeveel fietspaden zijn er niet aangelegd? Allemaal om het aantal verkeersdoden omlaag te brengen? (Hun aantal gaat de laatste twee jaar trouwens weer omhoog: vooral tieners en fietsende bejaarden).

Maar leve de markt. De lofzang op de markt wordt nu al decennia lang gezongen. In plaats van de overheid moeten de oplossingen komen van de markt. Zelfs ethisch verantwoorde oplossingen – denk aan de betere behandeling van dieren, aan slaafvrije chocolade, aan kleding geproduceerd onder fatsoenlijke omstandigheden. Wie, zoals Apple, Ikea, etc. ethisch echt fout zit, wordt terecht aan de schandpaal genageld. Op de sociale media die veel kwaad in de wereld aanrichten, maar hierbij het goede helpen ondersteunen. Daardoor wordt de vraag: ‘Vinden onze klanten ons wel groen en maatschappelijk verantwoord genoeg?’ steeds meer gesteld door bedrijven. Bij Kruidvat en Trekpleister zijn ze hun knopen gaan tellen. ‘Wij zijn voor de gezondheid, wij zijn het niet, wij zijn voor de gezondheid…Weg met de verkoop van tabaksartikelen.’ Dit is in ieder geval een goed begin van het jaar.